Skip to content

Τα μυστικά του μούστου

17/10/2011

Τα καλούδια του μούστου

Πηγή : Ποτιδάνεια – potidaneia.gr
.

 

Σαν έφτανε η εποχή του μούστου και γινότανε το πάτημα των σταφυλιών, ξεχυνόταν σ’ όλο το χωριό η μεθυστική μυρωδιά του μούστου. Εκτός απ’ το ευλογημένο κρασάκι, που δεν έλειπε από κανένα σπίτι, ο μούστος έφερνε στα σπιτικά και ένα σωρό καλούδια που τα απολάμβαναν μικροί και μεγάλοι.

Έτσι οι νοικοκυρές κρατούσαν μια ποσότητα μούστου για να κάνουν το πετιμέζι. Για τους νεότερους να πούμε ότι το πετιμέζι είναι σιρόπι που φτιάχνεται από την συμπύκνωση του μούστου με το βράσιμο. Είναι ένα αγνό προϊόν που το μυστικό του υλικό είναι ο μούστος, δεν προστίθεται τίποτε άλλο και κυρίως δεν έχει ίχνος ζάχαρης. Η λέξη πετιμέζι είναι τούρκικης προέλευσης και προφέρεται ανάλογα με την περιοχή(πεκιμέζι-πικιμέζι-πετιμέζι-πετουμέζι)κ.α. Είναι γνωστό από όλα τα πανάρχαια χρόνια όπου υπάρχει αναφορά με το όνομα .Στην Κύπρο το ονομάζουν έψημα και στην Λέσβο βράσμα. Στο χωριό μας το προφέρουμε .

Η διαδικασία παρασκευής του ήταν η εξής:

Σε μια μεγάλη κατσαρόλα ή στο καζάνι ανάλογα με την ποσότητα σούρωναν τον φρέσκο μούστο. Αμέσως μετά τοποθετούσαν μέσα ένα τουλπάνι ( πάνινο σακουλάκι) με στάχτη από ξύλα για να τον , όπως έλεγαν. Δηλαδή με την στάχτη σταματούσαν τη φυσική ζύμωση (το βράσιμο του μούστου που μετατρέπει τα ζάχαρα σε αλκοόλ. Στη συνέχεια τον έβραζαν ξαφρίζοντας την επιφάνεια όταν σχηματιζόταν αφρός. Διατηρούσαν χαμηλή φωτιά μέχρι να δέσει το πετιμέζι, ανακατεύοντας κάθε τόσο. Όταν ήταν έτοιμο, είχε μείνει περίπου το ένα τρίτο της αρχικής του ποσότητας. Το διατηρούσαν σε βάζα όλο το χρόνο και το χρησιμοποιούσαν αντί για ζάχαρη στα διάφορα γλυκίσματα. Ακόμη το κρατούσαν και για φάρμακο όπως έλεγαν. Δυναμωτικό και πρακτικό γιατρικό. Όταν είχαμε ιλαρά (κοκκινίτσα) έτρεχαν να μας δώσουν να πιούμε .

Το πρώτο γλύκισμα που έφτιαχναν η μουσταλευριά. Όσοι από εμάς που έχουν γευτεί τη μουσταλευριά εκείνη που έφτιαχνε η μάνα μας θα έχουν διαπιστώσει ότι δεν έχει καμία σχέση με το θολό, νερουλό, άσπρο παρασκεύασμα που κυκλοφορεί σήμερα στα μαγαζιά και που περιέχει μεγάλη ποσότητα ζάχαρης, ίχνη μούστου και συνθετικό αλεύρι. Η αληθινή δική μας μουσταλευριά είχε ζωηρό σκούρο  κόκκινο χρώμα και περιείχε μόνο πετιμέζι, σταρένιο αλεύρι και καρύδια.

ΣΟΥΤΖΟΥΚΙΑ

Τσουντζούκια τα λέγαμε στο χωριό. Καρύδια περασμένα σε κλωστή( αρμάθα).Τα βουτούσαν μέσα στην ζεστή μουσταλευριά ξανά και ξανά ώσπου να σχηματιστεί ένα παχύ στρώμα που κάλυπτε τα καρύδια. Τα κρεμούσαν σε αεριζόμενο χώρο να στεγνώσουν. Έτσι διατηρούνταν για αρκετό διάστημα , τα έκοβαν κομματάκια και γλύκαιναν τις στιγμές τους.

ΣΥΚΟΜΑ’Ι’ΔΕΣ (Σκομά’ι’δες)

Ανοιγμένα ώριμα σύκα που τα ξέραιναν στον ήλιο, τα τοποθετούσαν μέσα σε λαΐνια ( πήλινα δοχεία) με καρύδια και πετιμέζι. Ήταν η αγαπημένη μας λιχουδιά τις κρύες μέρες του χειμώνα, πάνω σε μια φέτα ψωμιού πριν φύγουμε για το σχολείο

ΜΕΛΑΧΡΙΝΗ

Γλύκισμα ταψιού με σταρένιο αλεύρι, πετιμέζι, κανελλογαρύφαλλα, λάδι. Είχε ένα υπέροχο σκούρο σοκολατένιο χρώμα. Το έφτιαχνε η θεία Λένη-Λιόπλενα και μοσχοβολούσε η γειτονιά. Αργότερα έφτιαχναν τα μουστοκούλουρα. Ανάλογα με την φαντασία της νοικοκυράς, το πετιμέζι είχε πολλές εφαρμογές στην ζαχαροπλαστική.

Αξέχαστες θα μας μείνουν οι τηγανίτες το πρωί της πρωτοχρονιάς με μπόλικο πετιμέζι. Εξαιρετικές γεύσεις, αυθεντικές χωρίς συνθετικά σιρόπια και ζάχαρη. Εμείς που τα γευτήκαμε όλα αυτά νοσταλγούμε τη γλύκα και την μυρωδιά τους.

 

.

 

Advertisements
No comments yet

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: